الو ... الو... سلام

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟

خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.....

زمرد سبز

 که اشکهایم را روانه کرد بعد از این همه وقت انگار همین نزدیکی بود

وای چه داتنگ شدم خواستم بگویم چه قدر نابودم کرد خواستم بگویم من برای شنیدن پاسخی حتی

یک کلمه چه بی تاب بودم اما نشد همان ترس همیشگی اینبار واقعیت شد تا آمدم بگویم از اینکه چه

 بی او سخت گذشت بغض لعنتی ترکید انگار قرار بود اوهم بشنود

خدایا تا کی باید تنبیه شویم این سرنوشت شوم چرا باید قسمت ما می شد هان؟

شاید این تقدیر بود اورا چه آرام مهمان همیشگیم کردو امروز چه ظالمانه برای همیشه به خود

بازگرداندش .اما من نمی توانم لحظه ای هم از یادش رها شوم

خدایا مواظبش باش تورا به تمام ستاره ها سوگند دادم تورا به همه ی عظمتت و به عشقی که باعث

خلقت آدم شد که مراقبش باشی

امروز  که او نیست  دنیا برایم سیاه است

خسته شدم تن خسته ام دیگر تاب اینهمه درد را ندارد

نمی دانم کدامین روز وقت پایان اینهمه دوریست

جایی که کسی بالاخره چراهایم را بانفرت یا عشق پاسخ گوید

نمی خواهم دوستش بدارم خسته شدم از اینهمه سوال از نگاههایی که نمیدانم چگونه بگریزم

واز آدمهایی که همه چیزشان را مثل او می بینم آخر چرا؟

من به چه جرمی محکوم اینهمه سردرگمیم؟

به جرم دوست داشتن؟آری در سرزمین من دوست داشتن جرم است

راست می گوید

زیرا می داند آنهاکه دوستشان می داری چه جفاکار تورا زیر پای بی رحمشان لگد کوب می کنند و می گذرند

و چقدر سخت است عزیزترینت را رها کنی

اما من انقدر دوستش داشتم

که اورا رها می خواهم

رها از تمامی بندها و زنجیرها

هرچند که او هیچگاه در بند من گرفتار نبود

چرا که من خود اینگونه خواستم

هیچگاه بخاطر همیشه بودن با او

برای او بندی نساختم

اما او در بند خود گرفتار بود

ای کاش از خود رها شود

همان گونه که من با او از خود رهاشدم ......

                      

خداحافظ برای تو چه آسان بود
ولی قلب من از این واژه لرزان بود

خداحافظ برای تو رهایی داشت
برای من غم تلخ جدایی داشت

خداحافظ طلوع من غروب من
خداحافظ تو ای محبوب خوب من

سلام تو طلوع پاک شبنم بود
غروب ظلمت تاریکی وغم بود

سلام تو شروع آشناییها
نوید مهربانی ها زمان همزبانیها

دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده
خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده

خداحافظ
خداحافظ
خداحافظ

با شور و هیجان خاصی از خواب بیدار شدم باورم نمی شد امروز عزیزم می اومد تا در روز تولدش کنارم باشه خیلی سریع آماده شدم  و چادرم رو سرم کردم تا به دیدن نازنینم برم  . در راه همه فکرم این بود که چکار کنم که این چند وقته بهش خوش بگذره . فقط خاطر اینکه من درهدایای که برای تولدش فرستاده بودم نوشته بودم دوست دارم اون روز کنارت باشم تا بهترین روز رو برات بسازم می اومد تا کنارم باشه  وای خدای من باور کردنی نبود .برای اولین بار بود بعد مدتها میخواستم ببینمش  دلشوره عجیبی داشتم یه حس توصیف نشدنی  اما خیلی شیرین و خاص .

بالاخره به مقصد رسیدم هنوز تا اومدنش 8 ساعت وقت داشتم رفتم خونه دوستم  تا ساعت 7 بعد از ظهر اونجا بودم و بعد رفتم فرودگاه   .پرواز با تاخیر 45 دقیقه دیگه مینشست دل تو دلم نبود  یک لحظه هم نتونستم روی صندلی بشینم .

اطلاعات اعلام کرد پرواز هم اکنون به زمین نشست   قلبم داشت از جا کنده میشد  . مسافرها یکی پس از دیگری می اومدند و من منتظر  فقط به در ورودی نگاه میکردم بالاخره اومد ولی چقدر متفاوت با تصورم بود

پسری قد بلند با موهای قهوای رنگ و چشمانی درشت وبینی کشیده که ترکیب زیبایی رو در صورت سفید رنگش  نقش میبست . وای نفسم بند اومده بود لبخند زدم و به سمتش رفتم  .

سلام خسته نباشی

سلام خوبی .

وسایلش رو از دستش گرفتم اما نمیتونستم توی چشماش نگاه کنم   از سالن رفتیم بیرون تا ماشین بگیریم و بریم ترمینال . پشت سرش راه میرفتم فقط نگاش میکردم خدای من این عزیز منه این نازنین منه باورم نمی شد کنارمه . در عقب ماشین رو باز کرد به من اشاره کرد که بشینم خودش هم عقب نشست  .نمیتونستم حرف بزنم فقط نگاهش کردم دیدم خیره نگام میکنه نگاهم رو از نگاهش گرفتم و گفتم راستی به مامانم اینا خبر ندادم  گفتن تا رسیدی بهشون بگم  . هیچی نمی گفت فقط نگام میکرد .

نمیدونم تا حالا همچین حسی داشتین یا نه ولی همه بدنم یخ کرده بود  . بازم سکوت کردم و بیرون رو نگاه کردم  که خودش حرف زد ببینم موبایلتو .... رسیدیم ترمینال تا ماشین بگیریم به سمت خونه  نمیدونستم چی میگم چرت و پرت بود یا حرف حسابی  یادم نیست ..  وقتی دید نگاهش نمی کنم بهم گفت از من اینقدر بدت میاد که نگام نمیکنی   . ناراحت شدم گفتم نه به خدا فقط خجالت میکشم نمی دونم چرا .؟ تا مسیر خونه رو فقط میگفتیم و میخندیدم . 2 روز کنارم بود اینکه چی  شد و چی گذشت  رو نمیتونم بگم چون مات ومبهوت حضورش  بودم فقط یک روز قبل از رفتنش از صبح تا شب بیرون باهم میگشتیم و حرف میزدیم  و صبح وقتی میخواست برگرده اینقدر واسم سخت بود که 4 ساعت تمام گریه میکردم من طاقت دوری نازنینم رو نداشتم و ندارم   . با همه وجودم با بت تمام از خود گذشتگیهات ولطفهات ممنونم .

لب از تو بوسه از تو . خواهش از من...

 بهانه از تو و نوازش از من...

 توی بسته به جونم... وای میمیرم اگه بی تو بمونم...

 میشینم سر راهت خسته ی خسته...

 به پات گل میریزم دسته به دسته...

 توی بسته به جونم وای میمیرم اگه بی تو بمونم...

 تو می گی غیر تو دلبر ندارم...

 من هوای دیگری در سر ندارم...

 ولی دست و دلم میلرزه امروز نمی دونم چرا باور ندارم...

 مهر تو مال دیگرون... خنده ی تو  با این و اون...

 رنج و عذابت مال من...نقش سرابت ماله من...

 توی بسته به جونم وای میمیرم اگه بی تو بمونم

 میمیرم اگه بی تو بمونم...

به تو مدیونم همیشه
مگه میشه بی تو باشم
از شبی که روبرومه
چه جوري بی تو رها شم
به تو مدیونم همیشه
مثل شب به صبح فردا
مثل موجی سرد و تنها
به نگاه نازه دریا
به تو مدیونم همیشه
من خسته من ویرون
مثل خاکی سرد و تشنه
به نوازشای بارون
به تو میرسم دوباره
زیر رگبار ستاره
وقتي بارون نگاهت
رو حریر شب میباره
اگه پایانی نباشی
واسه بغض وخستگی هام
چه جوری برگردم از این
جاده های بی سرانجام
تو خدای عاشقایی
به تو مدیونم همیشه
وقتی اسمتو میارم
نبض لحظه تازه می شه

تقديم به تنها عشقم كه منو بازم قبول كرد

دوستت دارم  تنها تو را

تو ميري و من فقط نگاهت مي کنم , تعجب نکن که چرا گريه نمي کنم , بي تو يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو همين يگ لحظه باقيست.......

کاش در دریای هستی قصه ی طوفان نبود

تا که با هم قا یقی بی باد  بان می ساختیم

  RSS